زمانی که اختلال کم توجهی بیش فعالی درمان نشده، میان ناتوان ترین اختلالات باقی می ماند. خطرات درمان نکردن اختلال کم توجهی بیش فعالی شامل مشکلات تحصیلی، اجتماعی و عاطفی در دوران کودکی می شود.
در بزرگسالی ممکن است مشکلات بر عملکرد شغلی، روابط زناشویی و خانوادگی، سلامت روان و حفظ ایمنی در هنگام رانندگی اثر بگذارد.کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی که درمان نشده اند، بیشتر احتمال دارد تا با دارو و الکل خود درمانی کنند.کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی که به بهترین حالت پیش می روند، کسانی هستند که والدینی خوب دارند که به درستی تشخیص می دهند و ترکیبی از مداخلات روان شناختی، رفتاری، آموزشی و دارویی دریافت می کنند. با این حال، حتی زمانی که درمان می شوند، اختلال کم توجهی بیش فعالی از دوران کودکی تا بزرگسالی تاثیر قابل توجهی بر فرد دارد.
زمانی که اختلال کم توجهی بیش فعالی، کنترل نشده رها می شود، هر بخش از زندگی تاثیر منفی می گیرد. در واقع، تحقیقات نشان می دهد که اختلال کم توجهی بیش فعالی درمان نشده، یکی از اختلالات بسیار مضر برای زندگی است.
کودکان بیش فعال اگر درمان نشوند افسردگی می گیرند
اختلال بیش فعالی یا کم توجهی یکی از شایع ترین اختلالات دوران کودکی است که 5 تا 12% کودکان سنین مدرسه را تحت تاثیر قرار می دهد. تشخیص مرز مشخصی بین شلوغ کاری های طبیعی بچه و حالت بیمارگونه تفریبا مشکل است. به همین دلیل والدین باید دقت زیادی داشته باشند تا هر نوع رفتار فرزندشان را بیش فعالی قلمداد نکنند.
ویژگی های عمده این اختلال شامل تحرک و فعالیت بیش از حد، تکانش گری و مشکل توجه و تمرکز می باشد. علائم اختلال با عملکرد طبیعی کودک در منزل و مدرسه تداخل پیدا می کند. این بچه ها به طور مکرر توسط والدین، معلمین و اطرافیان به دلیل رفتارهای ناپخته و تکانشی خود سرزنش می شوند و این مسئله تاثیرات سوء بر اعتماد به نفس آنها دارد. اختلال بیش فعالی در پسران شایع تر از دختران است و سن شروع بیماری قبل از 7 سالگی می باشد.
ضرورت تشخیص زودهنگام بیش فعالی